ଆପତ୍ପାତ Āpatpāta

  • ସଂ. ବି ( 6 ଷ୍ଠୀ ତତ୍; ଆପଦ୍+ପାତ) — ବିପଦ ଘଟିବା; ବିପଦ ପଡ଼ିବା