ଆତ୍ମହନ୍ତା Ātmahantā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଉପପଦ; ଆତ୍ମନ୍+ହନ୍ ଧାତୁ=ହାଣିବା +କର୍ତ୍ତୃ. ତୃ) — —ଆତ୍ମଘାତୀ