ଆଞ୍ଚିବା Ān̄chibā
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ଆକର୍ଷଣ କରିବା — To draw
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — କେ କାହା କୁଚେ କର ଦେଇ ଆଞ୍ଚିଲା—ଦୀନକୃଷ୍ଣ, ରସକଲ୍ଲୋଳ।
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ଅନୁମାନ କରିବା — To guess; to conjecture
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — କଳନାକରିବା — To measure
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ବେନି ଜନେ ବେନି ବଳ ଆଞ୍ଚିଲେ—ବିଶ୍ୱନାଥ, ବିଚିତ୍ରରାମାୟଣ।
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ଇଚ୍ଛା କରିବା — To wish
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବା; ଅସ୍ତ୍ର ଉଞ୍ଚେଇବା — To lift a weapon to strike
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ମୋ ଧଇର୍ଯ୍ୟମୃଗକୁ ପାଞ୍ଚି ନୟନାନ୍ତ ବରିଛି ଆଞ୍ଚି —କବିସୂର୍ଯ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ।
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — (ଧନୁକୁ) ଆମଞ୍ଚନ କରିବା; (ଶର) ମାରିବା ପାଇଁ ଟାଣିବା — To draw a bow
- ଦେ. କ୍ରି. (ସଂ. ଆମଞ୍ଚନ) — ମନେ ଆସେ ପାଞ୍ଚ ଆଞ୍ଚି ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ ଚଳେ ଅବା ମନୋଭାବ —ରାଧାନାଥ, ଯଯାତି।
- ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) କ୍ରି. (ସଂ. ଆଚମନ) — ଆଞ୍ଚେଇବା (ଦେଖ)
- ପ୍ରାଦେ. (ଗଡ଼ଜାତ) କ୍ରି — ଅଳ୍ପ ଘୁଞ୍ଚାଇବା — To move a little