ଆଚାର୍ଯ୍ୟା Āchārjyā

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (ଆଚାର୍ଯ୍ୟ+ସ୍ତ୍ରୀ. ଆ) — ବେଦମନ୍ତ୍ରାଦିର ଶିକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ