ଆକାଶରକ୍ଷୀ Ākāṡarakshī

  • ସଂ. ବି. (ଆକାଶ+ରକ୍ଷିନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଦୁର୍ଗର ପ୍ରାଚୀର ଅଗ୍ରରେ ଜଗିବା ଜଗୁଆଳି—