ଅହୈତୁକୀଭକ୍ତି Aha̲i̱tukībhakti

• ସଂ. ବି. (ଅହୈତୁକୀ+ଭକ୍ତି) — ନିଷ୍କାମଭକ୍ତି; ଯେଉଁ ଭକ୍ତିରେ ଭକ୍ତ କୌଣସି କାମନା ବା ବାଞ୍ଛା କରେ ନାହିଁ — Devotion hoping no return
• ସଂ. ବି. (ଅହୈତୁକୀ+ଭକ୍ତି) — [ଦ୍ର—ଗୋପିମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଅହୈତୁକୀ ଥିଲା।]