ଅମାନ୍ୟ Amānya

ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ଅ+ମାନ+ଯ) — ଅମାନନୀୟ; ଯେ ପୂଜ୍ୟ ନୁହେ — Not fit to be honoured or respected
ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ଅ+ମାନ+ଯ) — (ନଞ ନତ୍; ଅ+ମାନ୍ୟ) ଯାହା (ଯେଉଁ ଆଦେଶ ବା ନିୟମାଦି) ମାନିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେ; ଅପାଳନୀୟ — (rule or order) Which ought not to be obeyed
ଦେ. ବିଣ. (ସଂ. ଅମାନିତ) — ଅସ୍ୱୀକାରକାରୀ; ଯେ ନିଜର ଦୋଷକୁ ମାନେ ନାହିଁ; ଅମାନତ୍ — Not confessing one's guilt
ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅମାନନ) — ଅସମ୍ମାନ; ସମ୍ମାନର ଅଭାବ — Want of respect; disrespect; dishonour
ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅମାନନ) — ଅପମାନ — Insult
ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅମାନନ) — ଅନାଦର; ଅନାସ୍ଥା — Disregard; slight
ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅମାନନ) — ଆଜ୍ଞାର ଅବଜ୍ଞା — Disregard of an order
ଦେ. ବି. (ସଂ. ଅମାନନ) — ଆଦେଶ ଲଙ୍ଘନ — Disobedience to an order

ଏହି ଶବ୍ଦ ଅଭିଧାନରେ ନାହିଁ