ଅଭିମାନୀ Abhimānī
- ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅଭିମାନ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଗର୍ବୀ — Arrogant; proud
- ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅଭିମାନ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅହଂକାରୀ — Self-conceited
- ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅଭିମାନ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ବିରକ୍ତ — Discontented; offended; displeased
- ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅଭିମାନ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ସାମାନ୍ୟ କଥାରେ ଯେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ — Prone to take offence in slight matters
- ଦେ. ବିଣ. — ଏକାନ୍ତ ଇଚ୍ଛୁକ — Bent upon
- ଦେ. ବିଣ. — କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଦେବସୈନ୍ୟ ସଙ୍ଗତେ ଘେନି। ବାହାରିଲେ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଭିମାନୀ। କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ, ବନ।