ଅବ୍ୟାପୀ Abyāpī

  • ସଂ. ବିଣ (ଅ+ବ୍ୟାପିନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅବ୍ୟାପକ (ଦେଖ) — Abyāpaka (See)