ଅବିବେକୀ Abibekī

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅବିବେଚକ; ବିବେକଶୂନ୍ୟ — Wanting in judgement; indiscriminate
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅଜ୍ଞ; ମୂଢ଼ — Ignorant
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅଖାଡ଼ୁଆ; ଅବିମୃଷ୍ୟକାରୀ — Rash
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଚିନ୍ତାହୀନ — Thoughtless
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଶାସ୍ତ୍ରାଦିଜ୍ଞାନଶୂନ୍ୟ — Ignorant of legal lore
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — (ସାଙ୍ଖ୍ୟଦର୍ଶନ) ପ୍ରଧାନ — (Sāṅkhya philosophy) Chief; principal
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅବିବେକ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ଅବୁଝାମଣା — Unjust