ଅବଗ୍ୟାଁ Abagyāñ

• ଗ୍ରା. ପଦ୍ୟ. ବି (ସଂ. ଅବଜ୍ଞା) — ଅବଜ୍ଞା (ଦେଖ) — Abajn̄ā (See)
• ଗ୍ରା. ପଦ୍ୟ. ବି (ସଂ. ଅବଜ୍ଞା) — ଏ ଭାବ ମନରେ ବିଚାରି, ଭାଷାକୁ ଅବଗ୍ୟାଁ ନ କରି। ଭୂପତି. ପ୍ରେମପଞ୍ଚାମୃତ।