ଅପ୍ରୀତି Aprīti

  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ଅପଡ଼; ଅବନ; ଅସଦ୍ଭାବ — Illfeeling; want of good feeling
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ଅସନ୍ତୋଷ; ବିରକ୍ତି — Displeasure; discontent
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ଅସୁଖ — Dislike
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ବିବାଦ — Dispute
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ଅସୁକୁ; ଘୃଣା — Aversion
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ବିରୋଧ; ଶତ୍ରୁତା — Enmity
  • ସଂ. ବି. (ଅ+ପ୍ରୀତି) — ସୋଦରେ ଅପଘାତ ଅପ୍ରୀତି ନ କରିବା। ସାରଳା. ମହାଭାରତ, ଆଦି।