ଅନିମିତ୍ତ Animitta

  • ସଂ. ବି. (ନଞ ତତ୍; ଅ+ନିମିତ୍ତ) — ଯଥେଷ୍ଟ କାରଣର ଅଭାବ — Absence of adequate cause
  • ସଂ. ବି. (ନଞ ତତ୍; ଅ+ନିମିତ୍ତ) — ଅମୂଳକତା — Groundlessness
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି) — ଯଥେଷ୍ଟ କାରଣହୀନ — Having no adequate cause
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି) — ଅମୂଳକ — Groundless
  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି) — ଅକାରଣ — Causeless