ଅନବଦ୍ୟାଙ୍ଗ Anabadyāṅga

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ଅନବଦ୍ୟ+ଅଙ୍ଗ) — ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ବା ଦେହ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ — Having faultless body or limbs