ଅଦ୍ୱୈତାନନ୍ଦ Adwa̲i̱tānanda

• ସଂ. ବି. (ମଧ୍ୟପଦଲୋପୀ କର୍ମଧା; ଅଦ୍ୱୈତ+ଆନନ୍ଦ) — ଅଦୈତବାଦରେ ବିଶ୍ୱାସଜନିତ ମନରେ ଜାତ ଆନନ୍ଦ — The joy arising from a faith in the doctrine of monism
• ଦେ. ବି — ଅଦ୍ୱୈତାଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦେଖ) — Adwa̲i̱tācharj̄ya (See)