ଅତିଦାତା Atidātā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଅତି+ଦା ଧାତୁ+ତୃନ୍. 1 ମା. 1 ବ) — ଅତିଦାନୀ (ଦେଖ) — Atidānī (See)