ଅଗ୍ନିଚୂଡ଼ା Agnichūṟḍ̠ā

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. ( 6 ଷ୍ଠୀ ତତ୍; ଅଗ୍ନି+ଚୂଡ଼ା) — ଅଗ୍ନିଶିଖା; ଜଳନ୍ତା ନିଆଁରୁ ଜିହ୍ୱା ପରି ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବା ଶିଖା — Flame; tongues of fire