ଅକର୍ମକୃତ୍ Akarmakṛut

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ. (ଅକର୍ମ+କୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. କ୍ୱିପ୍) — ମନ୍ଦକର୍ମକାରୀ — Doing evil acts