ରାହୀ Rāhī

• ବୈଦେ. ବି. (ଫା) — ପଥିକ — Traveller; wayfarer
• ଦେ. ବି — ରାଧା — Rādhā
• ଦେ. ବି — (ଉ—ଗମନକୁ ଚାହିଁ ବୋଲଇ ସେ ରାହୀ ଶୁଣ ହୋ କୁମୁଦନାଥ। ପ୍ରାଚୀ. ରସବାରିଧି)