ବୈକାର Ba̲i̱kāra

• ସଂ. ବି (ବିକାର+ଭାବ. ଅ) — ବିକୃତି — Deterioration
• ସଂ. ବିଣ — ବିକାରସମ୍ବନ୍ଧୀୟ — Relating to deterioration
• ଦେ. ବିଣ — ସାତ୍ତ୍ୱିକ — Relating to the satwa quality
• ଦେ. ବିଣ — [ଉ—ବୈକାର ରାଜସ ତାମସ, ଏ ତିନିରୂପେ ତା ପ୍ରକାଶ। ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ।]