ପୈଜ Pa̲i̱ja

• ଦେ. ବି. (ପ୍ରାଚୀନ ପଦ୍ୟ) (ସଂ. ପ୍ରତିଜ୍ଞା; ପ୍ରା. ପତିଞ୍ଜା, ପଇଞ୍ଜା) — ପହିଜ (ଦେଖ) — Pahija (See)