ଧୋତଡ଼ Dhotaṟḍ̠a

• ଦେ. ବିଣ (ସଂ. ଧୌତକଟ) — ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଶୀର୍ଣ୍ଣ; ଧୋକଡ଼ (ବସ୍ତ୍ର) — Worn out and torn (cloth)
• ଦେ. ବିଣ (ସଂ. ଧୌତକଟ) — ଧୋକଡ଼ (ଦେଖ) — Dhokarḍ̠a (See)