ଦଇବକୀ Daibakī

  • ଗ୍ରା. (ପଦ୍ଯ) ବି. ସ୍ତ୍ରୀ (ସଂ. ଦେବକୀ) — ଦେବକୀ (ଦେଖ) — Debakī (See)